On the Path to Freedom
  • Eindejaarsboodschap(-pen)

    ‘Mada­me!’ Ter­wijl ik rede­lijk gehaast de straat over­steek om net voor de lunch nog even brood te gaan halen, houdt een vrouw­tje me mid­den op de weg tegen. Ik schat haar ouder in dan ze later blijkt te zijn, maar wel­licht heeft het ver­haal van haar leven er veel mee te maken. Ze duwt een bord­je onder mijn neus waar­op staat dat ze geen eten heeft, haar doch­ter ziek is en haar man gesneu­veld is in een oor­log ergens. Ik…

  • Looking for a home for Nina ‑2

    10 decem­ber – Dag van de Men­sen­rech­ten Het is alweer decem­ber. Met een snel­heid die ik bij­na niet kan vol­gen, gaan de jaren voor­bij. Ver­won­derd kijk ik terug naar het jaar dat ach­ter me ligt. Waar ik me vorig jaar rond deze tijd afvroeg hoe het zit met men­sen­rech­ten en hoe basis­rech­ten voor ieder mens geen vraag zou­den moe­ten zijn, bedenk ik me nu dat er in het afge­lo­pen jaar niet veel ver­be­te­ring is geko­men. Hoe­wel er hier en daar…

  • Don’t trust anyone

    ‘Mar­ga­ret can you plea­se…?’, hoor ik haar aan de ande­re kant van de tele­foon een gesprek met mij begin­nen. Even later volgt er een fotootje via whats­app van een brief die ze niet begrijpt. Ze is gefrus­treerd dat ze niet kan zien of een brief wel of niet belang­rijk is en vraagt me om dat even na te gaan. Ik doe het voor haar. ‘Geen pro­bleem deze keer’, zeg ik. ‘Dit is gewoon recla­me voor inter­net.’ ’ Oh, dus ik…

  • (On-)mogelijke dromen

    Het is aan het ein­de van de mid­dag als ze nog even bin­nen­komt in de offi­ce van Cherut. Het is lang gele­den dat ik haar heb gezien en ik rea­geer ver­rast: ‘Zo tof om je weer te zien!’ Ze beant­woordt het met een stra­len­de lach. Het gaat goed met haar. Ze heeft werk in de thuis­zorg. Elke dag helpt ze een gezin met huis­hou­de­lij­ke taken, bood­schap­pen, op de kind­jes pas­sen. Ter­wijl ze ver­telt hoe ze het vindt in haar eer­ste…

  • Niets is wat het lijkt

    Het regen­de tij­dens de paar vakan­tie­da­gen die ik in Span­je door­bracht. Het hield me niet tegen om gewa­pend met een roze para­plu toch maar naar bui­ten te gaan. Op zoek te gaan naar de ver­ha­len van de oude Mid­del­eeuw­se stad waar ik te gast was. Deze keer niet uit op de ver­ha­len van men­sen, ten­zij men­sen uit het ver­le­den die hun erfe­nis had­den ach­ter­ge­la­ten in de oude ste­nen en steeg­jes, mythes en tra­di­ties. Toch zag ik hem wel zit­ten en…

  • Dagboek van een huisje

    Elke dag hoop­te ik dat je zou komen. Ik had al lang gezien dat jij mij zocht. Jij en ik… dat klop­te voor mij met­een, maar jij had tijd nodig, tijd om mij te vin­den en eerst even hele­maal mis te zijn. Geeft niet, dacht ik, geef haar maar een beet­je tijd. Ik heb tijd, ik sta hier al een tijd­je name­lijk. Mijn eigen ver­haal begint in 1912, de tijd waar­in jouw groot­ou­ders net of nog niet gebo­ren waren. Een…

  • Treasures

    Als ik in de spie­gel kijk, zie ik iemand die lelijk is. Ik schrik van haar plot­se eer­lij­ke woor­den. Ze ver­telt hui­lend hoe ze aan zich­zelf is gaan twij­fe­len. Nog nooit hoor­de ze van iemand dat ze mooi is en de moei­te waard om voor te vech­ten. Ik hoor een pijn die van diep van bin­nen ein­de­lijk de kans krijgt om via haar woor­den naar bui­ten te ont­snap­pen. Ik begrijp dat ik haar deze woor­den moet laten uit­spre­ken tot ze…

  • Zie je mij?

    Het erg­ste aan mijn dak­loos­heid vind ik dat de men­sen mij niet zien….’ (een ano­nie­me dak­lo­ze in Ant­wer­pen) Ik zie jouIk zit hier elke dag. Maar het kan dat jij dat nog niet gezien hebt. Ik begrijp dat wel. Het is ook zo’n druk­ke en vreem­de tijd voor jou. Er zijn peri­o­des geweest dat je niet bui­ten mocht komen omdat je in qua­ran­tai­ne zat of in een (semi-)lockdown. En dan opeens mag je weer alles en moet je de ver­lo­ren…