On the Path to Freedom
Mijn Gedacht

Vrijheid!

Van­daag, 31 okto­ber 2017, wordt wereld­wijd 500 jaar Refor­ma­tie her­dacht. Het doet me wel wat om mijn tijd­lijn op ver­schil­len­de soci­a­le media vol te zien staan met berich­ten over Luther of de Refor­ma­tie, als­ook in kran­ten en op affi­ches hier en daar in Ant­wer­pen, de stad waar ik woon. Van­daag wint Luther het van Hal­lo­ween, althans wat de bericht­ge­ving betreft.

Ter­wijl ik op tele­vi­sie de dienst in de slot­ka­pel van Wit­ten­berg mee­volg, en ont­roert ben, lees ik van een ludie­ke opstand in Ant­wer­pen, waar buurt­be­wo­ners stel­ling nemen tegen de omdo­ping van het Munt­plein in het Maar­ten Luther­plein, en daar­bij hun pro­test aan de deur van de kerk spij­ke­ren. Net als de opstand in Cata­lonie, de cri­sis in Syrie, en wel­ke dis­cus­sie dan ook, waren en zijn ook bij de Refor­ma­tie meer­de­re par­tij­en en stand­pun­ten. De pro­tes­tan­ten heb­ben hun naam ook niet gesto­len. Ze kwa­men in opstand. En ze wer­den in de eeu­wen van ver­vol­ging gezien als ket­ters en let­ter­lijk ver­ket­terd.

Als kind al las ik het ver­haal van Maar­ten Luther, de kloos­ter­mon­nik die in de Bibli­o­theek van zijn kloos­ter een groot geheim ont­dek­te, in de Bij­bel zelf: Alleen Gena­de… En dit in een tijd waar­in de kerk rijk werd door de aflaat­han­del. Men­sen kon­den hun heil afko­pen en wer­den op deze manier bedro­gen en besto­len. Luther kwam in opstand. Nee, je hoeft het niet zelf te doen, je kunt het zelfs niet zelf doen. Je hoeft het alleen maar te ont­van­gen. Want Jezus heeft alles voor jou gedaan. En dus bete­ken­de de Refor­ma­tie vrij­heid. Je mag leven, je mag je geliefd voe­len door God, je mag gewoon dank­baar uit gena­de leven. Niets meer en niets min­der.

De film over Luthers leven, liet me zijn don­ke­re kant ook zien. Luther had af te reke­nen met de dui­vel en de sce­ne waar­in hij de ink­pot naar de demo­ni­sche ver­schij­ning op de muur gooi­de, met de woor­den, ‘Ga weg, ik ben gedoopt, ik ben van Chris­tus’, zet­te zich voor altijd op mijn net­vlies.

Opgroei­end in een Pro­tes­tants mis­si­o­nair gezin in een Katho­liek land, leer­de ik al jong het ver­schil tus­sen de Katho­lie­ke en Pro­tes­tant­se leer. Als kind begreep ik het goed: De Katho­lie­ken moe­ten van alles doen om in de hemel te komen inclu­sief aller­lei spe­ci­a­le gebe­den en de pro­tes­tan­ten niets. Ik vond het dan ook wel een stuk gemak­ke­lij­ker om Pro­tes­tant te zijn. Toch merk­te ik later, en zeker als vol­was­se­ne wel dat veel Katho­lie­ken nau­we­lijks bezig waren met hun zie­le­heil en juist veel Refor­ma­to­ri­sche chris­te­nen wel. Dit laat­ste zowel in goe­de als in min­der goe­de zin. Ik hoor­de van chris­te­nen die met hart en ziel in Jezus’ offer geloof­den en toch niet zeker wis­ten of ze wel gered zou­den zijn.

Ik had wel wat met Luther. Hij maak­te muziek, schreef gedich­ten en hield van lek­ker eten. Nog meer had ik met zijn vrouw, Katie. Ook haar levens­ver­haal las ik als kind. Ach­ter elke gro­te man staat een ster­ke madam en ik vraag me af hoe het was afge­lo­pen met Luther als Katie er niet was geweest.

In de vijf­de klas van mijn klei­ne pro­tes­tant­se school­tje koos de juf mij uit om een spreek­beurt te hou­den over Maar­ten Luther. En in de laat­ste jaren van de mid­del­ba­re school tij­dens de les­sen Euro­pe­se lite­ra­tuur werd ik ook uit­ge­ko­zen om een rede­voe­ring over de Refor­ma­tie a.g.v. Maar­ten Luthers ont­dek­king van gena­de te maken.

Vaak als ik ergens echt niet onder­uit kan, denk ik aan Luther.

Vaak als ik ergens echt niet onder­uit kan, denk ik aan Luther. ‘Hier sta ik dan, ik kan niet anders’, zei hij toen hij voor de Rijks­dag in Worms een rede­voe­ring moest hou­den. Ik kan me voor­stel­len dat hij gedacht moet heb­ben, dat als het dan toch niet anders kon, hij maar beter namens God zelf kon spre­ken.

Uit­ein­de­lijk draait de Refor­ma­tie niet om Luther of ande­re Refor­ma­to­ren. Het draait om Chris­tus, die zijn kerk zelf bewaart en daar­om bij tijd en wij­le bij­stuurt, door mid­del van b.v. Luther.  Luther gaf de gewo­ne men­sen de kans om in de Bij­bel te lezen en zelf te ont­dek­ken wat God tegen hen wou zeg­gen. Een bood­schap van gena­de, lief­de en hoop voor alle men­sen, in alle tij­den. Dat is vrij­heid, ech­te vrij­heid. Reden om er na 500 jaar bij stil te staan.

 

Margreet

Een van mijn passies is via schrijven verhalen te vertellen. Als hulpverlener ben ik betrokken bij Cherut Belgium vzw, een organisatie die zich inzet voor meisjes en vrouwen die slachtoffer zijn van mensenhandel, prostitutie en huiselijk geweld in Antwerpen. Brussel en Gent. Omdat dit een groot deel van mijn dagelijks leven is, haal ik o.a. hier vaak mijn inspiratie voor verhalen. Maar ook toevallige of minder toevallige ontmoetingen met mensen of bijzondere situaties geven inspiratie voor het vertellen van een verhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *