On the Path to Freedom
Prostitutie

Trans

We heb­ben afge­spro­ken in de bar van een hotel. Ik weet uit de aan­mel­ding onge­veer wie we gaan ont­moe­ten, maar toch ben ik ver­baasd over de gro­te vrouw die bin­nen­komt. Veel gro­ter dan een gro­te vrouw, schiet het door mijn hoofd. Uit de aan­mel­ding weet ik dat ze trans­sek­su­eel is. ‘Een trans­vrouw,’ zoals ze zelf zegt. Ze heeft de medi­sche tran­si­tie van man naar vrouw onder­gaan. En als ze haar ver­haal aan ons ver­telt, begint ze zelf bij dat gege­ven. ‘Als ik als kind in de spie­gel keek, zag ik een meis­je, geen jon­gen’.

Tegen­over mij zit een ste­vi­ge vrouw. Een­tje waar­van je denkt ‘dat zou een man kun­nen zijn’. Toch komt ze op mij over als een vrouw. ‘Maakt het iets uit?’, schiet het door mijn hoofd. Deze vrouw heeft hulp nodig. Haar trans-sek­su­eel zijn heeft haar enorm kwets­baar gemaakt voor dis­cri­mi­na­tie en uit­bui­ting. In haar thuis­land had ze een goe­de job, maar was de angst voor de gevol­gen dis­cri­mi­na­tie zo groot, dat ze de uit­no­di­ging om naar een tole­ran­ter Euro­pa te komen graag aan­nam.

Dat ze in han­den van men­sen­han­de­laars terecht zou komen, had ze niet kun­nen beden­ken. Haar weg in de gedwon­gen pros­ti­tu­tie begon door te ver­trou­wen op men­sen die zich voor­de­den als vrien­den.

Hoor het ver­haal, het leed, de geschie­de­nis, de pijn.

Maakt het iets uit? Wat zou Jezus doen? Wat zou Hij mij advi­se­ren? Ik denk dat ik dat weet: Luis­te­ren …, luis­ter maar. Hoor het ver­haal, het leed, de geschie­de­nis, de pijn. Want daar­voor heb Ik je gevraagd dit werk te doen. Niet om te ver­oor­de­len, niet om af te wij­zen. Daar zijn al genoeg men­sen  in geslaagd in het leven van deze vrouw.

Wat ik denk over trans­vrou­wen? Het zijn prach­ti­ge men­sen … met een hele gro­te rug­zak vol baga­ge en ver­driet, pijn.

Nee, ik zou nooit iemand advi­se­ren om zich te tran­si­ti­o­ne­ren van het ene naar het ande­re geslacht. Ik zou ook nooit iemand advi­se­ren in de pros­ti­tu­tie te wer­ken. Maar ik kan ook niet pre­ten­de­ren dat ik het ant­woord weet op wat ze wel had­den moe­ten doen dan. Ik kan wel pro­be­ren te begrij­pen, te luis­te­ren, mee te zoe­ken naar een ant­woord waar­in de puz­zel van hun leven weer in elkaar gaat pas­sen.

In het laat­ste half jaar heb ik een paar trans­vrou­wen mogen ont­moe­ten (ik hoop dat deze term niet kwet­send is voor hen, want dat is aller­minst mijn bedoe­ling). Het zijn dap­pe­re vrou­wen. En over dat ene stuk­je in hun ver­haal, hun trans-zijn, waar ik als chris­ten niet zo goed raad mee weet … dat laat ik maar in de han­den van God zelf.

Margreet

Een van mijn passies is via schrijven verhalen te vertellen. Als hulpverlener ben ik betrokken bij Cherut Belgium vzw, een organisatie die zich inzet voor meisjes en vrouwen die slachtoffer zijn van mensenhandel, prostitutie en huiselijk geweld in Antwerpen. Brussel en Gent. Omdat dit een groot deel van mijn dagelijks leven is, haal ik o.a. hier vaak mijn inspiratie voor verhalen. Maar ook toevallige of minder toevallige ontmoetingen met mensen of bijzondere situaties geven inspiratie voor het vertellen van een verhaal.

One Comment

  • Avatar

    Bubbles

    Inte­res­sant arti­kel. 🙂 Laatst hoor­de ik dat 90% van vrou­wen die een mul­ti­cul­tu­re­le- én trans­gen­der ach­ter­grond heb­ben in de pros­ti­tu­tie belan­den. De voor­naams­te reden zou soci­a­le uit­slui­ting zijn. (Hier­bij wil ik natuur­lijk niet ont­ken­nen dat wes­ter­se vrou­wen met een trans­gen­der ach­ter­grond ook in de pros­ti­tu­tie wel eens belan­den)

    Als dat waar is, dan is het wel een las­tig en groot pro­bleem..