On the Path to Freedom
  • Hoop

    Ik wil wel stop­pen met mijn werk in de pros­ti­tu­tie, maar ik kan niets anders. Ze kijkt me aan met ogen die gevuld zijn met tra­nen. Sinds ik haar ken, is ze altijd open geweest. Ze was gestopt met wer­ken ach­ter het raam en kwam regel­ma­tig op gesprek om de nieu­we weg die ze pro­beer­de in te slaan te bespre­ken. Tot ze opeens niet meer kwam. Een van de straat­wer­kers ont­dek­te haar opnieuw in het raam in het RLD. Ze…

  • Ik hou van jij!

    “Ik hou van jij!” Ze roept het door de tram, ter­wijl ik afstap, en zij nog een paar hal­tes ver­der door­rijdt. Ik steek mijn hand op en lach. Haar reac­tie is hart­ver­war­mend. We had­den een afspraak bij haar advo­caat. Wat was het een moei­lijk gesprek. Pra­ten over wat er in haar leven alle­maal gebeur­de en dan ook nog eens een advo­caat nodig heb­ben om haar recht te krij­gen haar kind te mogen zien. Ter­wijl ze cha­o­tisch ant­woord­de op de vra­gen van…

  • Zij en ik

    Ik kijk naar haar. Haar wit­te haar valt plat over haar voor­hoofd. Haar han­den vol rim­pels. Ze ligt, maar ze ligt niet gemak­ke­lijk. Ze vindt haar draai niet. Ze zucht, maar klaagt niet. Ik her­in­ner me hoe ze vroe­ger ook nooit klaag­de. Ze stond recht bij weer en wind. Haar don­ke­re haar en gebruin­de huid en haar lie­ve zach­te blik staan al mijn leven lang in mijn her­in­ne­ring geplakt. Mijn oma, de stil­le maar krach­ti­ge vrouw die niet zomaar zou…

  • Wie luistert er naar mij?

    Stil zit ze naast me. Ze heeft zich erbij neer­ge­legd dat ik van­daag het woord zal voe­ren en ze zou pro­be­ren om niet te veel te onder­bre­ken. Nor­maal is ze niet stil. Ze is een open, goed­lach­se vrouw. Als ze vro­lijk is, straalt ze. Als ze boos is, zie je het ook op haar gezicht. Stil, maar ik zie dat ze van­bin­nen alles­be­hal­ve stil is. Het is nu al de vier­de keer in zes weken tijd dat ze in de…

  • Verwondering

    ‘De uit­slag is nega­tief!’, zegt de dok­ter met een glim­lach. Gro­ter is de lach die uit­breekt op het gezicht van Tania. In een secon­de zie ik alle span­ning van de laat­ste uren en dagen van haar afval­len. Haar gezicht ont­spant, haar ang­sti­ge ogen gaan stra­len en de last die op haar schou­ders ligt, glijdt van haar af. Als ze hoort dat ze niet posi­tief heeft getest voor het HIV virus en bij uit­brei­ding voor geen enke­le SOA, valt ze in de con­sul­ta­tie­ka­mer…

  • I Am Grateful”

    Stee­vast na elk con­tact krijg ik van haar deze reac­tie,“I am gra­te­ful”. Soms heb ik iets voor haar gere­geld, een afspraak gemaakt of een for­mu­lier inge­vuld, maar meest­al heb ik alleen maar geluis­terd naar haar ver­haal. Het ont­roert me steeds als ik later op die dag een sms’je krijg met de bood­schap: “I am gra­te­ful”. Het zijn maar van die klei­ne din­gen die ik voor haar kan doen. Ver­ge­le­ken met haar hef­ti­ge ver­le­den zijn het drup­pels op een hete plaat. Niets om dank­baar…

  • Haar Offer

    Ze werkt al 30 jaar in de pros­ti­tu­tie. Jaren­lang in het Afri­kaan­se land waar ze gebo­ren werd en bij­na 20 jaar in West-Euro­pa. Ze is een paar jaar ouder dan ikzelf en in mijn hoofd maak ik de reken­som hoe jong we geweest moe­ten zijn toen zij al in de pros­ti­tu­tie werk­te en ik gewoon in de school­ban­ken zat, dro­mend wel­ke stu­die ik zou gaan doen. Als 17-jari­ge tie­ner­moe­der zag ze geen ande­re moge­lijk­heid om goed voor haar kind te…

  • #MeToo

    Na de kerk en de sport­we­reld, staat nu de media-wereld op zijn kop. Ook daar begin­nen kop­pen te rol­len. Man­nen of vrou­wen die van hun machts­po­si­tie mis­bruik maak­ten om onder­ge­schik­te of van hen afhan­ke­lij­ke men­sen aan te ran­den, ver­krach­ten, of ande­re vor­men van geweld aan te doen. Opval­lend hoe steeds een insti­tuut in de pic­tu­re komt. De het­ze naar de kerk een aan­tal jaar gele­den. Met het fou­te gedrag van bis­schop­pen of man­nen met posi­tie bin­nen bepaal­de kerk­struc­tu­ren – en…

  • Walk for Freedom

    Ja, ik ga ook mee met de ‘Walk for Free­dom’. Al een paar weken speelt de gedach­te in mijn hoofd. De ene keer ben ik hele­maal van plan mee te doen, dan weer is er de hope­lo­ze drem­pel omdat iets in mij niet mee wil doen aan het mezelf in de pic­tu­re zet­ten om een sta­te­ment te maken. Mis­schien blijf ik beter wat op de ach­ter­grond. Mis­schien is dit iets wat een ander veel beter doet. Dat laat­ste vond ik…