On the Path to Freedom
Mensenhandel,  Prostitutie

No longer slave

I’m no lon­ger sla­ve to fear…I am a child of God.

Ter­wijl ik de muziek van deze song luis­ter, komt er een gezicht in mijn gedach­ten. Maria. Jaren­lang mis­bruikt en onder­drukt, hele­maal kapot gemaakt door haar pooi­er en de dui­zen­den klan­ten die haar voor hun eigen genot gebruik­ten.

Waar­om liet ze het toe?

Geen keu­ze. Het was nu een­maal wie ze was, wat ze kon. Ze was nu een­maal niets meer waard dan dit.

Dat is haar gezegd. En ook dit: Ze was een slech­te moe­der, kon niet eens koken en schoon­ma­ken. Een ander beroep dan pros­ti­tu­tee had ze nooit uit­ge­oe­fend. Lezen en schrij­ven kon ze een beet­je, omdat ze nog wel enke­le jaren lage­re school op haar cv kon schrij­ven.

Ze werkt niet lan­ger. Op een avond is ze ont­snapt aan haar pooi­er en sinds­dien ver­blijft ze in onze cri­sisshel­ter.

Haar bege­lei­den is inten­sief. De jaren van onder­druk­king heb­ben zijn weer­slag. Jaren­lang is haar gezegd dat ze niets waard is, en ze gelooft het. Ze is alleen goed als seks­sla­vin, om men­sen genot te geven en met­een geld op te bren­gen voor haar pooi­er.

Ze gelooft het. Ze is een slaaf van de leu­gen.

Lang­zaam komt er ver­an­de­ring in. Ze leert koken. En als ze een keer een ome­let bakt voor bij de lunch voor het hele team, is ze ver­baasd dat ze com­pli­men­ten krijgt.

Even na de lunch vraagt ze me of het echt wel lek­ker was, of dat ieder­een zomaar iets zei.

En als ze op eigen hout­je Neder­land­se les leert en iemand haar een com­pli­ment geeft over haar vor­de­rin­gen, is ze weer niet geneigd om dit te gelo­ven.

We heb­ben een hele taak om haar te over­tui­gen dat ze bij­zon­der is. Dat ze juist heel veel waard is. Dat ze kost­baar is.

Ze hoort alleen nog dit. En leert de leu­gen in haar hart en hoofd te gaan bestrij­den. Soms moet ze zich­zelf over­tui­gen: Ik ben waar­de­vol. Ik ben een goe­de mama. Ik kan lek­ker koken.

Het gaat veel ver­der dan dit. In haar hart en hoofd, vecht de dui­vel tegen het goe­de en maakt haar opnieuw de leu­gen wijs. ‘Jij hoort bij mij…jij bent mijn slaaf’.Ze weet dat het niet waar is.

Ter­wijl ze een keer naar dit lied luis­tert, obser­veer ik haar. Ik zie hoe ze zacht­jes de woor­den mee­mom­pelt: I m no lon­ger sla­ve to sin. I am a child of God.

Ze her­haalt het. Haar gemom­pel wordt fluis­te­ren, zin­gen, jui­chen.

I AM NO LONGER SLAVE TO SIN.…I AMCHILD OF GOD.

Het is een geloofs­be­lij­de­nis. Ze is een kind van God. Ze is geen slaaf meer, niet van de pooi­er, niet van de klan­ten, niet van zich­zelf, niet van de zon­de.

Tel­kens als ik dit lied­je hoor, zie ik Maria voor me. Haar gezicht als ze mom­pelt, fluis­tert, zingt en juicht: I m a child of God.

Haar zoek­tocht en her­stel­pro­ces zijn nog in vol­le gang. Er wordt aan haar getrok­ken.

Ze kan het niet altijd gelo­ven, maar ze kent de waar­heid. Ze is een kind van God.

 

 

 

Margreet

Een van mijn passies is via schrijven verhalen te vertellen. Als hulpverlener ben ik betrokken bij Cherut Belgium vzw, een organisatie die zich inzet voor meisjes en vrouwen die slachtoffer zijn van mensenhandel, prostitutie en huiselijk geweld in Antwerpen. Brussel en Gent. Omdat dit een groot deel van mijn dagelijks leven is, haal ik o.a. hier vaak mijn inspiratie voor verhalen. Maar ook toevallige of minder toevallige ontmoetingen met mensen of bijzondere situaties geven inspiratie voor het vertellen van een verhaal.

4 Comments

  • Avatar

    desireeoverbeeke

    Lie­ve Mar­greet,

    Wat doe je toch een bij­zon­der en gewel­dig werk! En wat heb je er de talen­ten voor!! Heel mooi.

    Gr, Desi­ree

  • Avatar

    marijkeskijk

    Prach­tig! Ik werk ook in de hulp­ver­le­ning en de mooi­ste momen­ten zijn die waar­op God zijn werk doet met men­sen en jij toe mag kij­ken hoe ont­zet­tend levens­ver­an­de­rend dat is!