On the Path to Freedom
Mensenhandel

Maria

Par­man­tig zet hij zijn eer­ste stap­jes. ‘Goed zo!’ wordt er enthou­si­ast geroe­pen door ver­schil­len­de men­sen in ons inloop­huis die adem­loos toe­kij­ken hoe hij zijn ene voetje voor het ande­re zet. Wan­ke­le eer­ste stap­jes. Het gezicht­je straalt als hij de blije ogen van zijn mama ziet. Elke dag zet hij zijn stap­jes ste­vi­ger en wordt de lach stra­len­der.

Het doet me den­ken aan de dag dat zijn mama Cherut bin­nen­kwam, in de herfst van vorig jaar. Dak­loos en hoog­zwan­ger. In de benar­de situ­a­tie waar­in ze terecht­ge­ko­men was, had ze tever­geefs aan­ge­klopt bij men­sen om zich heen. Niet wel­kom. Geen plaats. Via een ande­re orga­ni­sa­tie was ze bij ons terecht­ge­ko­men. Ze was ang­stig. Haar hoofd­doek droeg ze niet van­uit reli­gi­eu­ze prin­ci­pes maar om niet her­kend te wor­den door men­sen die onvei­lig voor haar waren.

Illu­stra­tie © Karin de Vyl­der

In de peri­o­de die volg­de, de kerst­tijd, deed ze me wel eens den­ken aan Maria. Ze was ook hoog­zwan­ger, ze was ook onder­weg, er was voor haar ner­gens een plaats om te sla­pen. En waar moest de baby gebo­ren wor­den? Mis­schien is het ver­haal van Maria  ook wel een ver­haal van afwij­zing door men­sen om haar heen, een ver­haal van een­zaam zijn, dak­loos zijn, op de vlucht zijn, geweest. Mis­schien werd ze wel nage­ke­ken omdat ze onge­huwd zwan­ger was, net zoals deze vrouw. Mis­schien was het oor­deel van de men­sen om haar heen zon­der het echt te weten of te gelo­ven wat de reden van haar zwan­ger­schap was ook Maria over­ko­men.

De baby, werd geen kerst­kind, maar dé Cherut-baby. Er zal geen baby zijn die meer tan­tes heeft, dan deze baby. De mede­be­wo­ners van de Shel­ter, de vrij­wil­li­gers, ieder­een is gek op hem. Maar hij heeft maar één moe­der. Een bij­zon­de­re moe­der die in het eer­ste levens­jaar van haar kind niet alleen moest gaan vech­ten dat er recht gedaan zou wor­den aan haar­zelf, maar ook aan haar kind.  En dat doet ze. Ze vecht voor een recht op ver­blijf, op vei­lig­heid, op opgroei­en in een gezon­de, vei­li­ge omge­ving met kan­sen zoals elk kind zou moe­ten krij­gen.

Ze moet vaak geduld heb­ben. De rechts­sys­te­men wer­ken lang­zaam. Geduld heb­ben is de eni­ge keu­ze die ze heeft. En dat is moei­lijk. Zeker als ze te maken heeft met dis­cri­mi­na­tie omdat ze nog ille­gaal is. Dan voelt ze weer de pijn van afwij­zing. O ja, ik hoor er eigen­lijk niet bij. Het is soms moei­lijk om die leu­gen niet te gelo­ven voor haar. Maar ze ervaart ook steeds opnieuw dat Jezus haar niet afwijst. Ze leer­de Jezus ken­nen en ziet Hem als het licht dat haar don­ke­re, zwa­re leven licht maakt.

Net als haar zoon­tje stap­jes zet, zet zij steeds meer zeke­re stap­pen op de weg naar zelf­stan­dig­heid, naar een nieu­we toe­komst en ook op de weg van het geloof. Dat maakt dat ze ondanks het wach­ten, ver­trou­wen heeft in de toe­komst. Het komt goed! zegt ze wel eens lachend, en ik zie haar erbij den­ken: ‘ik weet alleen nog niet wan­neer…’

De Cherut-baby zal kerst­feest vie­ren in de shel­ter van Cherut. Hope­lijk zul­len hij en zijn mama in  het nieu­we jaar hun eigen huis vin­den. Ik bid dat er een plaats voor hen samen zal zijn waar ze geluk­kig mogen zijn. 

Dit ver­haal is geba­seerd op waar­ge­beur­de fei­ten en gepu­bli­ceerd met toe­stem­ming van de betrok­ken vrouw. Illu­stra­tie bij het ver­haal Karin De Vyl­der

Als je meer wil weten over het werk van Cherut in Ant­wer­pen, bezoek onze web­si­te. Hier staan ook gege­vens op als je het werk finan­ci­eel of op ande­re manier zou wil­len steu­nen.

Margreet

Een van mijn passies is via schrijven verhalen te vertellen. Als hulpverlener ben ik betrokken bij Cherut Belgium vzw, een organisatie die zich inzet voor meisjes en vrouwen die slachtoffer zijn van mensenhandel, prostitutie en huiselijk geweld in Antwerpen. Brussel en Gent. Omdat dit een groot deel van mijn dagelijks leven is, haal ik o.a. hier vaak mijn inspiratie voor verhalen. Maar ook toevallige of minder toevallige ontmoetingen met mensen of bijzondere situaties geven inspiratie voor het vertellen van een verhaal.