On the Path to Freedom
  • Why, Papa, Why?

    Mijn hart leek te scheu­ren toen ik de hui­len­de schreeuw van deze vrouw in onze trap­hal hoor­de. Het ging door merg en been. En ik voel­de een ijs­kou­de ril­ling over mijn rug gaan, toen ik haar gebro­ken de trap op zag strom­pe­len. Onge­meen hard kreeg ze in een week tijd te maken met gro­te ver­lie­zen in haar fami­lie. Een broer van haar moe­der stierf op jon­ge leef­tijd aan een kor­te ziek­te, en nog geen week later kwam haar eigen broer…

  • Mannen

    " Heb jij geen hekel aan mannen?' Het is niet de eerste keer dat ik die vraag krijg in een gesprek met een van onze vrouwen.

  • De eerste keer

    Een beetje ongemakkelijk loop ik  door de straten van het schipperskwartier in Antwerpen. Het schipperskwartier staat al lang bekend als de plaats waar je de meisjes van het vertier kunt vinden. Het red-light district. Ik kan me maar een keer eerder herinneren dat ik met een aantal vrienden in de auto over het Falconplein kwam.  […]

  • Trans

    We heb­ben afge­spro­ken in de bar van een hotel. Ik weet uit de aan­mel­ding onge­veer wie we gaan ont­moe­ten, maar toch ben ik ver­baasd over de gro­te vrouw die bin­nen­komt. Veel gro­ter dan een gro­te vrouw, schiet het door mijn hoofd. Uit de aan­mel­ding weet ik dat ze trans­sek­su­eel is. ‘Een trans­vrouw,’ zoals ze zelf zegt. Ze heeft de medi­sche tran­si­tie van man naar vrouw onder­gaan. En als ze haar ver­haal aan ons ver­telt, begint ze zelf bij dat gege­ven. ‘Als…

  • Jij bent veranderd

    ‘Ik wil ook zijn zoals zij… en zoals zij…’ In de afge­lo­pen weken ging ze door een strijd. Waar­om kon­den ande­re vrou­wen die ooit zoals zij in de pros­ti­tu­tie werk­ten en gete­kend wer­den door dit leven zo ver­an­de­ren in krach­ti­ge mooie vrou­wen die zelf iets gin­gen bete­ke­nen voor ande­ren en zij niet… Maar liefst twee keer kwam ze met een voor­beeld van een lot­ge­no­te. Ze beschrijft hoe zij haar ooit leer­de ken­nen, hoe ze eruit­zag toen ze ach­ter de ramen…

  • Slaap zacht

    Zacht­jes val­len zijn oog­jes dicht. Op de tonen van het lied­je dat zijn mama zingt. Ter­wijl ik wat papie­ren voor haar kopi­eer, zit de vrouw met haar baby van 10 maan­den op schoot. De baby is de hele dag al actief geweest en van de ene naar de ande­re arm ver­huisd. Ieder­een is gek op de baby in ons inloop­huis en hij vindt het pri­ma om door ieder­een geknuf­feld en gekie­teld te wor­den. Maar nu zit hij bij zijn mama.…

  • In de stilte kun je ook iets horen

      Er rolt een traan over haar wan­gen. De doos zak­doe­ken staat bin­nen hand­be­reik. De stil­te tus­sen ons is niet onaan­ge­naam. Het is stil­te die iets zegt. Stil­te die spreekt… Even tevo­ren ver­tel­de ze me stuk­jes uit haar jeugd. Een ver­slag, een teke­ning over haar leven als klein meis­je in Afri­ka. Ik leer het klei­ne meis­je ken­nen dat opgroeit in een rede­lijk beschermd gezin. Een meis­je met leu­ke vriend­jes. Een meis­je dat naar school hup­pelt en vro­lijk thuis­komt. Voor­al over haar…

  • No longer slave

    I’m no lon­ger sla­ve to fear…I am a child of God. Ter­wijl ik de muziek van deze song luis­ter, komt er een gezicht in mijn gedach­ten. Maria. Jaren­lang mis­bruikt en onder­drukt, hele­maal kapot gemaakt door haar pooi­er en de dui­zen­den klan­ten die haar voor hun eigen genot gebruik­ten. Waar­om liet ze het toe? Geen keu­ze. Het was nu een­maal wie ze was, wat ze kon. Ze was nu een­maal niets meer waard dan dit. Dat is haar gezegd. En ook dit:…

  • Meisje van 16

    Een meis­je van 16 dat al 16 jaar in  Bel­gie ver­blijft, wordt bin­nen­kort terug­ge­stuurd naar haar ‘eigen’ land, Koso­vo. Ik heb het gevolgd. Ik las haar eigen dag­boek­ver­haal, de kran­ten­ar­ti­ke­len en heb de peti­tie onder­te­kend waar­in gevraagd wordt voor een kin­der­par­don. Niet dat ik de argu­men­ten niet begrijp, die zeg­gen dat zij inder­daad geen rech­ten kan beko­men in Bel­gie. En   dat haar en haar ouders dat ook nooit beloofd is. Tij­dens de oor­log in Koso­vo zijn ze gevlucht en na de oor­log heb­ben meer­de­re aan­vra­gen…