On the Path to Freedom
  • Gebroken veerkracht

    In 2022 gepu­bli­ceerd op Lin­ked in Ik wan­del al zo’n vijf jaar mee op haar pad. Een hob­be­lig par­cours dat geen doel lijkt te heb­ben. Als­of alles wat ze doet bij haar han­den afge­bro­ken wordt en ze alles wat ze heeft, ver­liest. Haar kin­de­ren zijn via de jeugd- en fami­lie­rech­ter bij de res­pec­tie­ve­lij­ke vaders en hun fami­lie geplaatst. Veel net­werk heeft ze niet. De men­sen die ze haar vrien­den noemt, heb­ben zelf pro­ble­men. Ze ver­dooft soms haar pijn met coca­ï­ne…

  • Looking for a home for Nina ‑2

    10 decem­ber – Dag van de Men­sen­rech­ten Het is alweer decem­ber. Met een snel­heid die ik bij­na niet kan vol­gen, gaan de jaren voor­bij. Ver­won­derd kijk ik terug naar het jaar dat ach­ter me ligt. Waar ik me vorig jaar rond deze tijd afvroeg hoe het zit met men­sen­rech­ten en hoe basis­rech­ten voor ieder mens geen vraag zou­den moe­ten zijn, bedenk ik me nu dat er in het afge­lo­pen jaar niet veel ver­be­te­ring is geko­men. Hoe­wel er hier en daar…

  • Vrede

    ‘Ik wil alleen maar vre­de.’ Als een gebed komt haar ant­woord op mijn vraag hoe zij naar de toe­komst kijkt. Enke­le jaren gele­den brak ze met de pros­ti­tu­tie. Ze kon weg­lo­pen, ver­huis­de naar een ande­re stad en begon stap­pen te zet­ten naar een leven onaf­han­ke­lijk van de pooi­er die jaren­lang haar leven con­tro­leer­de. Ze had gedacht dat het gemak­ke­lij­ker zou zijn. Maar toch lijkt het of ze van het ene con­flict in het ande­re terecht­komt. Con­flic­ten met de pijn van…

  • Hoop

    ‘Ik leef met hoop!’ Lachend wijst ze naar het black­board in ons kan­toor. Weet je nog dat je het woord ‘Hope’ opschreef toen ik me zo slecht voel­de? vraagt ze. ‘Ja en toen schreef jij  ‘Shpres’  in het Alba­nees.’ De dagen erna vul­de het bord zich als van­zelf met het woord ‘hoop’ in zoveel talen. Hon­gaars, Roe­meens, Spaans, Por­tu­gees, Frans, Ara­bisch. ‘Alles komt goed!’ ‘Ik leef met hoop!’ Een zin die ze uit­spreekt mid­den­in de wan­hoop van het ver­haal van…

  • Don’t trust anyone

    ‘Mar­ga­ret can you plea­se…?’, hoor ik haar aan de ande­re kant van de tele­foon een gesprek met mij begin­nen. Even later volgt er een fotootje via whats­app van een brief die ze niet begrijpt. Ze is gefrus­treerd dat ze niet kan zien of een brief wel of niet belang­rijk is en vraagt me om dat even na te gaan. Ik doe het voor haar. ‘Geen pro­bleem deze keer’, zeg ik. ‘Dit is gewoon recla­me voor inter­net.’ ’ Oh, dus ik…

  • Treasures

    Als ik in de spie­gel kijk, zie ik iemand die lelijk is. Ik schrik van haar plot­se eer­lij­ke woor­den. Ze ver­telt hui­lend hoe ze aan zich­zelf is gaan twij­fe­len. Nog nooit hoor­de ze van iemand dat ze mooi is en de moei­te waard om voor te vech­ten. Ik hoor een pijn die van diep van bin­nen ein­de­lijk de kans krijgt om via haar woor­den naar bui­ten te ont­snap­pen. Ik begrijp dat ik haar deze woor­den moet laten uit­spre­ken tot ze…

  • Verbinding in coronatijd

    Ze bel­de me. Sinds een paar weken werk­te ik net als ieder­een via tele­werk van­uit mijn home-offi­ce.In de prak­tijk van mijn werk als hulp­ver­le­ner van men­sen die gro­ten­deels niet mijn taal spre­ken, niet altijd de beschik­king tot een sta­bie­le inter­net­ver­bin­ding heb­ben en voor­al nood aan een per­soon die even luis­tert, beschik­baar is al is het met een arm om de schou­der en een zak­doek voor de tra­nen, is tele­wer­ken meer dan een uit­da­ging. Dat merk­te zij ook. ‘Wan­neer ga je…

  • Haar Offer

    Ze werkt al 30 jaar in de pros­ti­tu­tie. Jaren­lang in het Afri­kaan­se land waar ze gebo­ren werd en bij­na 20 jaar in West-Euro­pa. Ze is een paar jaar ouder dan ikzelf en in mijn hoofd maak ik de reken­som hoe jong we geweest moe­ten zijn toen zij al in de pros­ti­tu­tie werk­te en ik gewoon in de school­ban­ken zat, dro­mend wel­ke stu­die ik zou gaan doen. Als 17-jari­ge tie­ner­moe­der zag ze geen ande­re moge­lijk­heid om goed voor haar kind te…

  • Terug

    ‘Ik heb niet zo’n goed nieuws voor je’, zeg ik haar via de ver­taal­ster. Haar aan­vraag om in Bel­gie te mogen ver­blij­ven is voor de twee­de keer afge­we­zen en ze zal het land moe­ten ver­la­ten. Ze heeft geen rech­ten hier, mag niet wer­ken en haar leven zal over­le­ven zijn. Ze had het niet ver­wacht. Ze had gedacht dat haar zaak in beroep met aller­lei bewij­zen over slacht­of­fer zijn van men­sen­han­del en van een mis­han­de­len­de part­ner genoeg zou zijn om haar als kwets­baar per­soon…