On the Path to Freedom
  • Maria

    Par­man­tig zet hij zijn eer­ste stap­jes. ‘Goed zo!’ wordt er enthou­si­ast geroe­pen door ver­schil­len­de men­sen in ons inloop­huis die adem­loos toe­kij­ken hoe hij zijn ene voetje voor het ande­re zet. Wan­ke­le eer­ste stap­jes. Het gezicht­je straalt als hij de blije ogen van zijn mama ziet. Elke dag zet hij zijn stap­jes ste­vi­ger en wordt de lach stra­len­der. Het doet me den­ken aan de dag dat zijn mama Cherut bin­nen­kwam, in de herfst van vorig jaar. Dak­loos en hoog­zwan­ger. In de…

  • Wie luistert er naar mij?

    Stil zit ze naast me. Ze heeft zich erbij neer­ge­legd dat ik van­daag het woord zal voe­ren en ze zou pro­be­ren om niet te veel te onder­bre­ken. Nor­maal is ze niet stil. Ze is een open, goed­lach­se vrouw. Als ze vro­lijk is, straalt ze. Als ze boos is, zie je het ook op haar gezicht. Stil, maar ik zie dat ze van­bin­nen alles­be­hal­ve stil is. Het is nu al de vier­de keer in zes weken tijd dat ze in de…

  • Walk for Freedom

    Ja, ik ga ook mee met de ‘Walk for Free­dom’. Al een paar weken speelt de gedach­te in mijn hoofd. De ene keer ben ik hele­maal van plan mee te doen, dan weer is er de hope­lo­ze drem­pel omdat iets in mij niet mee wil doen aan het mezelf in de pic­tu­re zet­ten om een sta­te­ment te maken. Mis­schien blijf ik beter wat op de ach­ter­grond. Mis­schien is dit iets wat een ander veel beter doet. Dat laat­ste vond ik…

  • Child of God

    Kan ik je even bel­len met niet zulk fijn nieuws? Een bericht­je dat ik op mijn vrije dag van een col­le­ga krijg. Ik krijg te horen dat een van onze meis­jes na meer dan een jaar onder onze zorg plot­se­ling ver­trok­ken is met bestem­ming terug naar haar pooi­er en ver­le­den. Het bericht komt hard bij me bin­nen. In het jaar dat ze bij ons is, heb ik haar leren ken­nen. Van iemand die ik hele­maal niet kon plaat­sen tot iemand voor wie…

  • Why, Papa, Why?

    Mijn hart leek te scheu­ren toen ik de hui­len­de schreeuw van deze vrouw in onze trap­hal hoor­de. Het ging door merg en been. En ik voel­de een ijs­kou­de ril­ling over mijn rug gaan, toen ik haar gebro­ken de trap op zag strom­pe­len. Onge­meen hard kreeg ze in een week tijd te maken met gro­te ver­lie­zen in haar fami­lie. Een broer van haar moe­der stierf op jon­ge leef­tijd aan een kor­te ziek­te, en nog geen week later kwam haar eigen broer…

  • Overleven

    'Ik wilde terug naar huis'. Ik dacht dat ik een mooie toekmst zou krijgen in Europa'. Ze zorgde dat ze mentaal sterk bleef...

  • No longer slave

    I’m no lon­ger sla­ve to fear…I am a child of God. Ter­wijl ik de muziek van deze song luis­ter, komt er een gezicht in mijn gedach­ten. Maria. Jaren­lang mis­bruikt en onder­drukt, hele­maal kapot gemaakt door haar pooi­er en de dui­zen­den klan­ten die haar voor hun eigen genot gebruik­ten. Waar­om liet ze het toe? Geen keu­ze. Het was nu een­maal wie ze was, wat ze kon. Ze was nu een­maal niets meer waard dan dit. Dat is haar gezegd. En ook dit:…

  • Recensie: Rood Licht

    ‘Het ech­te ver­haal ach­ter pros­ti­tu­tie en men­sen­han­del’ Jane Las­on­der inter­view­de 13 slacht­of­fers van men­sen­han­del en gedwon­gen pros­ti­tu­tie in ver­schil­len­de lan­den. Op de sme­rig­ste plek­ken kon ze zien hoe de kwets­baar­ste meis­jes en vrou­wen slacht­of­fer wer­den van bru­te wreed­he­den en leef­den in erbar­me­lij­ke omstan­dig­he­den en ver­sla­vin­gen. India, Pak­is­tan, maar ook Israel, Neder­land en Enge­land, waar niet alleen vie­ze vui­le man­nen, maar ook net­te getrouw­de, wer­ken­de man­nen de vrou­wen kopen voor seks en per­ver­si­tei­ten. Angst. Ze schreef dit boek om de vrou­wen een stem…

  • Geknakt maar niet verbroken

    Die ene mid­dag kwam ze even langs­lo­pen bij mijn bureau. We had­den niet direct een afspraak, maar ze kent me goed genoeg om te weten dat ze gerust even kan kij­ken of ik tijd heb. Ik zag dat er iets was, want deze vrouw die al een paar maan­den in onze opvang ver­blijft, heeft meest­al een blij­de, kal­me uit­stra­ling. ‘Gaat het niet?’ vraag ik haar. Ze blijft even stil. Ik zie haar twij­fe­len, ‘zou ze wel of zou ze niet.’…