On the Path to Freedom
Margreet

Een van mijn passies is via schrijven verhalen te vertellen. Als hulpverlener ben ik betrokken bij Cherut Belgium vzw, een organisatie die zich inzet voor meisjes en vrouwen die slachtoffer zijn van mensenhandel, prostitutie en huiselijk geweld in Antwerpen. Brussel en Gent. Omdat dit een groot deel van mijn dagelijks leven is, haal ik o.a. hier vaak mijn inspiratie voor verhalen. Maar ook toevallige of minder toevallige ontmoetingen met mensen of bijzondere situaties geven inspiratie voor het vertellen van een verhaal.

  • Meisje van 16

    Een meis­je van 16 dat al 16 jaar in  Bel­gie ver­blijft, wordt bin­nen­kort terug­ge­stuurd naar haar ‘eigen’ land, Koso­vo. Ik heb het gevolgd. Ik las haar eigen dag­boek­ver­haal, de kran­ten­ar­ti­ke­len en heb de peti­tie onder­te­kend waar­in gevraagd wordt voor een kin­der­par­don. Niet dat ik de argu­men­ten niet begrijp, die zeg­gen dat zij inder­daad geen rech­ten kan beko­men in Bel­gie. En   dat haar en haar ouders dat ook nooit beloofd is. Tij­dens de oor­log in Koso­vo zijn ze gevlucht en na de oor­log heb­ben meer­de­re aan­vra­gen…

  • Recensie: Rood Licht

    ‘Het ech­te ver­haal ach­ter pros­ti­tu­tie en men­sen­han­del’ Jane Las­on­der inter­view­de 13 slacht­of­fers van men­sen­han­del en gedwon­gen pros­ti­tu­tie in ver­schil­len­de lan­den. Op de sme­rig­ste plek­ken kon ze zien hoe de kwets­baar­ste meis­jes en vrou­wen slacht­of­fer wer­den van bru­te wreed­he­den en leef­den in erbar­me­lij­ke omstan­dig­he­den en ver­sla­vin­gen. India, Pak­is­tan, maar ook Israel, Neder­land en Enge­land, waar niet alleen vie­ze vui­le man­nen, maar ook net­te getrouw­de, wer­ken­de man­nen de vrou­wen kopen voor seks en per­ver­si­tei­ten. Angst. Ze schreef dit boek om de vrou­wen een stem…

  • Geknakt maar niet verbroken

    Die ene mid­dag kwam ze even langs­lo­pen bij mijn bureau. We had­den niet direct een afspraak, maar ze kent me goed genoeg om te weten dat ze gerust even kan kij­ken of ik tijd heb. Ik zag dat er iets was, want deze vrouw die al een paar maan­den in onze opvang ver­blijft, heeft meest­al een blij­de, kal­me uit­stra­ling. ‘Gaat het niet?’ vraag ik haar. Ze blijft even stil. Ik zie haar twij­fe­len, ‘zou ze wel of zou ze niet.’…

  • Amazing Grace

    Als kind kon ik weg­dro­men in het boek ‘de hut van oom Tom.’ Het boek van Har­riet Bee­cher-Sto­we dat mede aan­lei­ding was voor de dis­cus­sie voor de afschaf­fing van de sla­ver­nij in Ame­ri­ka in de 18de eeuw. Onno­dig te zeg­gen dat sla­ver­nij de geschie­de­nis door een issue is geweest. De Egyp­te­na­ren had­den hun Hebreeuw­se sla­ven, Romei­nen en Grie­ken had­den sla­ven. In Azie bestaat kind­sla­ver­nij nog steeds. Wat leef­de ik mee met de sla­ven in het boek. De sla­ven die uit­ge­buit,…

  • Geliefde dochter

    Ze had jaren gewerkt als pros­ti­tu­ee. Gedwon­gen pros­ti­tu­ee. De man, van wie ze dacht dat hij van haar hield, ver­kocht haar dage­lijks aan ande­re man­nen. Op de straat in haar thuis­land, ach­ter de ramen in ver­schil­len­de West-euro­pe­se lan­den, en de laat­ste jaren in die ene kamer in hun eigen huis. Dag na dag, man na man, ver­krach­ting na ver­krach­ting… Ze deed het, ze was gepro­gram­meerd om dit te doen en kon zich­zelf niet zien als meer dan dat. Ze deed…

  • Bijna moederdag

    Deze han­di­ge en leu­ke tas­sen zijn gemaakt door dames uit onze doel­groep. Ze wor­den ver­kocht voor 13.5 euro per stuk en de opbrengst van het geld is voor de per­soon die de tas gemaakt heeft. Zo kunn… Bron: Bij­na moe­der­dag

  • Bijna moederdag

    Deze han­di­ge en leu­ke tas­sen zijn gemaakt door dames uit onze doel­groep. Ze wor­den ver­kocht voor 13.5 euro per stuk en de opbrengst van het geld is voor de per­soon die de tas gemaakt heeft. Zo kun­nen ze leren op een goe­de manier zelf stuk­je bij beet­je in hun levens­on­der­houd te gaan voor­zien. Ook zo’n leu­ke tas kopen? Nog een cadeau­tje nodig? Ze zijn ver­krijg­baar in onze kof­fie­bar ‘Kof­fieklap’, Klap­dorp 41, Ant­wer­pen of via cherutbelgium@​gmail.​com. Je mag ook in een…

  • Hulpverlener zonder grenzen

    In Bel­gie is de offi­cie­le naam voor maat­schap­pe­lijk wer­ker ‘soci­aal assis­tent’. Bei­de namen vind ik per­soon­lijk een beet­je raar. Ik ben geen assis­tent, dat klinkt als­of je de direc­teur helpt bij de klus­jes waar hij niet aan toe komt. En ik ben geen ‘wer­ker’, want een van de din­gen die je als hulp­ver­le­ner niet moet doen is al het werk van je client gaan doen. Bedoe­ling is dat ze leren dat zelf te doen. Dat ze de kracht en de…

  • Toevallig?

    Voor­zich­tig start ik het ori­ën­ta­tie­ge­sprek met Jana. Alles in mij zegt: ‘voor­zich­tig’. Voor mij zit niet een klein kwets­baar meis­je, maar een ste­vi­ge Domi­ni­caan­se vrouw van ver over de 30 met een baby­’­tje van een maand tegen haar borst gedrukt. In het uur­tje dat ze al aan­we­zig is in ons inloop­cen­trum heb­ben meer­de­re vrij­wil­li­gers gepro­beerd om de baby even over te nemen, of het baby­s­toel­tje aan te bie­den, maar ze houdt hem vast. Met een vast­be­ra­den­heid: dit is van mij.…