On the Path to Freedom
Margreet

Een van mijn passies is via schrijven verhalen te vertellen. Als hulpverlener ben ik betrokken bij Cherut Belgium vzw, een organisatie die zich inzet voor meisjes en vrouwen die slachtoffer zijn van mensenhandel, prostitutie en huiselijk geweld in Antwerpen. Brussel en Gent. Omdat dit een groot deel van mijn dagelijks leven is, haal ik o.a. hier vaak mijn inspiratie voor verhalen. Maar ook toevallige of minder toevallige ontmoetingen met mensen of bijzondere situaties geven inspiratie voor het vertellen van een verhaal.

  • Verwondering

    ‘De uit­slag is nega­tief!’, zegt de dok­ter met een glim­lach. Gro­ter is de lach die uit­breekt op het gezicht van Tania. In een secon­de zie ik alle span­ning van de laat­ste uren en dagen van haar afval­len. Haar gezicht ont­spant, haar ang­sti­ge ogen gaan stra­len en de last die op haar schou­ders ligt, glijdt van haar af. Als ze hoort dat ze niet posi­tief heeft getest voor het HIV virus en bij uit­brei­ding voor geen enke­le SOA, valt ze in de con­sul­ta­tie­ka­mer…

  • Media

    Mijn blog wordt ook met regel­maat gepu­bli­ceerd in de media. In het voor­jaar van 2017 wer­den vier ver­kor­te ver­ha­len opge­no­men in deWek­ker. Eens in het kwar­taal ver­schijnt een blog in het blad van de VEG, Vlaams Evan­ge­li­sche Gemeen­ten. Sinds eind 2017 schrijf ik twee­we­ke­lijks een blog voor Sestra.nl

  • I Am Grateful”

    Stee­vast na elk con­tact krijg ik van haar deze reac­tie,“I am gra­te­ful”. Soms heb ik iets voor haar gere­geld, een afspraak gemaakt of een for­mu­lier inge­vuld, maar meest­al heb ik alleen maar geluis­terd naar haar ver­haal. Het ont­roert me steeds als ik later op die dag een sms’je krijg met de bood­schap: “I am gra­te­ful”. Het zijn maar van die klei­ne din­gen die ik voor haar kan doen. Ver­ge­le­ken met haar hef­ti­ge ver­le­den zijn het drup­pels op een hete plaat. Niets om dank­baar…

  • Haar Offer

    Ze werkt al 30 jaar in de pros­ti­tu­tie. Jaren­lang in het Afri­kaan­se land waar ze gebo­ren werd en bij­na 20 jaar in West-Euro­pa. Ze is een paar jaar ouder dan ikzelf en in mijn hoofd maak ik de reken­som hoe jong we geweest moe­ten zijn toen zij al in de pros­ti­tu­tie werk­te en ik gewoon in de school­ban­ken zat, dro­mend wel­ke stu­die ik zou gaan doen. Als 17-jari­ge tie­ner­moe­der zag ze geen ande­re moge­lijk­heid om goed voor haar kind te…

  • #MeToo

    Na de kerk en de sport­we­reld, staat nu de media-wereld op zijn kop. Ook daar begin­nen kop­pen te rol­len. Man­nen of vrou­wen die van hun machts­po­si­tie mis­bruik maak­ten om onder­ge­schik­te of van hen afhan­ke­lij­ke men­sen aan te ran­den, ver­krach­ten, of ande­re vor­men van geweld aan te doen. Opval­lend hoe steeds een insti­tuut in de pic­tu­re komt. De het­ze naar de kerk een aan­tal jaar gele­den. Met het fou­te gedrag van bis­schop­pen of man­nen met posi­tie bin­nen bepaal­de kerk­struc­tu­ren – en…

  • Walk for Freedom

    Ja, ik ga ook mee met de ‘Walk for Free­dom’. Al een paar weken speelt de gedach­te in mijn hoofd. De ene keer ben ik hele­maal van plan mee te doen, dan weer is er de hope­lo­ze drem­pel omdat iets in mij niet mee wil doen aan het mezelf in de pic­tu­re zet­ten om een sta­te­ment te maken. Mis­schien blijf ik beter wat op de ach­ter­grond. Mis­schien is dit iets wat een ander veel beter doet. Dat laat­ste vond ik…

  • Child of God

    Kan ik je even bel­len met niet zulk fijn nieuws? Een bericht­je dat ik op mijn vrije dag van een col­le­ga krijg. Ik krijg te horen dat een van onze meis­jes na meer dan een jaar onder onze zorg plot­se­ling ver­trok­ken is met bestem­ming terug naar haar pooi­er en ver­le­den. Het bericht komt hard bij me bin­nen. In het jaar dat ze bij ons is, heb ik haar leren ken­nen. Van iemand die ik hele­maal niet kon plaat­sen tot iemand voor wie…

  • Simson in de RLD

    Sinds een paar weken komt het levens­ver­haal van Sim­son weer tot leven in een serie zomer­pre­ken in onze kerk. Waar ik als kind een ein­de­lo­ze bewon­de­ring had voor de stoe­re Sim­son die in mijn gedach­ten een van de knap­ste man­nen van zijn tijd geweest moest zijn — ik ver­ge­leek hem dan met Sul­ly uit de tv-serie Dr. Quinn—en dan nog in dienst van God stond, zit ik nu te luis­te­ren met gedach­ten als: “man Sim­son, jij spoort echt niet… Hoe kan je…

  • Spiegel

    Ze was begin twin­tig toen ik haar voor het eerst zag. Een gro­te tie­ner met een peu­ter­tje.  Ze woon­de in ons cen­trum en was dui­de­lijk aan­we­zig. Als er iets in haar hoofd opkwam, wil­de ze daar met­een een ant­woord op, hulp bij of op zijn minst in gehoord wor­den. Als ze aan­dacht wil­de, gebruik­te ze al gauw de woor­den ‘It is an emer­g­en­cy’ om op zijn minst te berei­ken dat we haar gehoord had­den. Een mooie jon­ge vrouw die vol­was­sen is gewor­den…