On the Path to Freedom
Mensenhandel,  Mijn Gedacht

Amazing Grace

Als kind kon ik weg­dro­men in het boek ‘de hut van oom Tom.’ Het boek van Har­riet Bee­cher-Sto­we dat mede aan­lei­ding was voor de dis­cus­sie voor de afschaf­fing van de sla­ver­nij in Ame­ri­ka in de 18de eeuw.

Onno­dig te zeg­gen dat sla­ver­nij de geschie­de­nis door een issue is geweest. De Egyp­te­na­ren had­den hun Hebreeuw­se sla­ven, Romei­nen en Grie­ken had­den sla­ven. In Azie bestaat kind­sla­ver­nij nog steeds.

Wat leef­de ik mee met de sla­ven in het boek. De sla­ven die uit­ge­buit, mis­han­deld en mis­bruikt wer­den. Hoe­wel de rij­ke eige­naars soms best als erg aar­dig neer­ge­schre­ven kon­den wor­den, hield ik niet van die men­sen die dit deden of er hun ogen voor slo­ten.

Het liefst had ik oom Tom per­soon­lijk gekend.

Ik zag mezelf zit­ten bij de gehei­me kerk­dien­sten in het bos, of s avonds in de knus­se hut waar de vrouw van oom Tom nog snel het hemd van haar man streek zodat hij de vol­gen­de dag per­fect zijn job als oude­re huis­slaaf zou uit­oe­fe­nen.

Ik vlucht­te mee met sla­vin Eli­sa en haar klei­ne jon­gen op weg naar de vrij­heid. Een vlucht die luk­te maar onge­loof­lijk veel risi­co inhield. Maar als ze niet vlucht­te zou haar kind ver­kocht wor­den.

Ik ging mee met oom Tom toen hij uit­ein­de­lijk ver­kocht werd aan een ande­re mees­ter en vriend­schap sloot met een klein blank meis­je Eva. En ik had mede­lij­den met zijn vrouw en jon­gens die ach­ter­ble­ven en uit­ein­de­lijk hun man en vader nooit meer levend terug­za­gen.

De hoofd­rol­spe­lers onder de sla­ven waren gelo­vi­gen die van­uit hun geloof, hoop en lief­de de zwaar­ste situ­a­ties over­leef­den en zo een voor­beeld waren voor de sla­ven­ge­meen­schap.

Als ik iemand in het boek wel eens een les­je wil­de leren, dan zou het de vre­se­lij­ke sla­ven­han­de­laar Lee zijn, die mee­do­gen­loos han­del­de, vrou­wen en kin­de­ren los van elkaar ver­kocht aan de hoog­ste bie­der, zon­der op te let­ten of zo n nieu­we eige­naar wel goed voor de sla­ven zou zor­gen. Hij keek alleen naar geld, en vond boven­dien dat hij het recht had om zo te han­de­len. Het was alge­meen aan­vaard. Hier en daar ver­kracht­te hij sla­vin­nen van­uit het idee dat het toch geen men­sen waren.

Toen ik deze week op een voor­lich­tings­dag was over lover­boys, kreeg ik Lee in mijn gedach­ten. Een nieu­we naam voor Lover­boys is tie­ner­pooi­ers. De defi­ni­tie voor tie­ner­pooi­er is ‘mensenhandelaar…die tie­ners ver­koopt om zelf rijk te wor­den.’

Een lover­boy gebruikt de tech­nie­ken van ver­lei­ding. Hij speelt de ver­lief­de knap­pe jon­gen die een jong, kwets­baar tie­ner­meis­je het hoofd op hol jaagt en een heel roman­ti­sche droom aan­praat.

Ik hoor­de ver­ha­len van slacht­of­fers van lover­boys die met hun ogen dicht in een mooie val trap­ten, en uit­ein­de­lijk in een leven van seks­sla­ver­nij of drugs­tra­fiek terecht­kwa­men, hier­mee schul­den opbouw­den en zelfs in de gevan­ge­nis terecht­kwa­men, of onge­nees­lijk ziek werden.Voor hun leven gete­kend. Zoals de sla­ven een merk­te­ken op hun huid gebrand kre­gen, kre­gen zij een merk­te­ken op hun ziel.

Lee… Ik zou hem in mijn tie­ner­tijd wel eens de waar­heid gezegd wil­len heb­ben. Van­daag lopen er nog steeds veel van dat soort sla­ven­han­de­laars rond en niet alleen in der­de wereld­lan­den waar de rech­ten van de mens en het kind niet gewaar­borgd wor­den. Nee, hier in het rij­ke ‘beschaaf­de’ wes­ten. Ze ver­han­de­len hun slacht­of­fers, tie­ners die net in een heel kwets­ba­re situ­a­tie zit­ten (wel­ke tie­ner zit dat niet?) en mee­ge­lokt wor­den naar een illu­sie, een droom, die nooit uit­komt.

Lee… Zou Lee ook een gewe­ten heb­ben gehad? Zou hij s nachts lek­ker sla­pen of zou­den de kre­ten en huil­bui­en van de sla­ven en sla­ven­kin­de­ren door zijn dro­men schal­len. Zou­den de wee­moe­di­ge blik­ken van oude sla­ven en de gebro­ken ogen van sla­ven­moe­ders hem ach­ter­vol­gen in zijn dro­men, of zou hij alleen het geld horen rin­ke­len en het goud zien blin­ken?

En die tie­ner­pooi­ers dan? Hoe komen ze zo? Hoe komen ze ertoe om ande­ren uit te bui­ten voor hun gewin? Zou­den ze geluk­kig zijn? En meer nog: hoe kom je er toe om ‘lover­boy’ te wor­den?

Er was een sla­ven­han­de­laar met wie het goed afliep.

De Brit­se sla­ven­han­de­laar John New­ton leef­de nog voor de dis­cus­sie van afschaf­fing. Hij kwam tij­dens een hef­ti­ge storm op zee op zijn knieen terecht en bad God om gena­de. Hij bekeer­de zich en werd van sla­ven­han­de­laar pre­di­ker. Het beken­de lied ‘Ama­zing Gra­ce’ gaat over zijn leven.

Het geeft me hoop voor de men­sen­han­de­laars en lover­boys. De hoop dat er een storm in hun leven komt waar­door ze op hun knieen terecht komen en om gena­de bid­den.

Want sla­ver­nij en men­sen­han­del zijn een vre­se­lij­ke kant van een medail­le, maar de ande­re kant is dat er gena­de en hoop zijn ook voor hen die tie­ners, meis­jes en vrou­wen vre­se­lij­ke din­gen aan­doen als sla­ver­nij.

Het doel van het boek was het aan­kaar­ten van onmen­se­lijk­he­den, gru­we­lijk­he­den en leid­de tot dis­cus­sies over en de afschaf­fing van de sla­ver­nij in Ame­ri­ka. Het doel van dit blog is het aan­kaar­ten van het onrecht van men­sen­han­del en pros­ti­tu­tie in onze moder­ne Wes­ter­se maat­schap­pij.

Men­sen als oom Tom bestaan nog steeds. Men­sen als Har­riet Bee­cher Sto­we bestaan nog steeds. Men­sen­han­de­la­ren als Lee bestaan nog steeds.

Ama­zing Gra­ce bestaat nog steeds.

Ama­zing gra­ce, how sweet the sound, that saved a wretch like me.
I once was lost, but now I’m found, was blind but now I see.

The Lord has pro­mi­sed good to me, His word my hope secu­res;
He will my shield and por­ti­on be, as long as life end­ures.

 

 


Als u meer wil weten over de orga­ni­sa­tie Cherut, bezoek dan onze web­si­te: http://www.cherutbelgium.com

Wil u het werk van Cherut steu­nen kan dat door een gift te stor­ten op
IBANBE32 0682 5205 2002  BIC/Swift: GKCCBEBB m.m.v. gift

Wilt u mijn werk bij Cherut steu­nen mag u altijd een gift over­ma­ken op
IBAN: BE27 7360 1602 5373  BIC: KREDBEBB

P.S. Weet u dat ‘Cherut’ het Hebreeuw­se woord voor VRIJGEMAAKT is?

Margreet

Een van mijn passies is via schrijven verhalen te vertellen. Als hulpverlener ben ik betrokken bij Cherut Belgium vzw, een organisatie die zich inzet voor meisjes en vrouwen die slachtoffer zijn van mensenhandel, prostitutie en huiselijk geweld in Antwerpen. Brussel en Gent. Omdat dit een groot deel van mijn dagelijks leven is, haal ik o.a. hier vaak mijn inspiratie voor verhalen. Maar ook toevallige of minder toevallige ontmoetingen met mensen of bijzondere situaties geven inspiratie voor het vertellen van een verhaal.

5 Comments

  • Avatar

    Kees en Tilly

    Met veel aan­dacht gele­zen Mar­greet , mooi en ont­roe­rend geschre­ven : her­ken­baar dat boek maar ook de situ­a­tie ; gena­de en vrij­heid bestaat geluk­kig nog steeds !
    Mooi hoe jij deze 2 wer­ke­lijk­he­den bij elkaar haalt en voor bei­de Gods gena­de en vrij­heid cen­traal , ons gebed dat nog veel men­sen deze weg mogen vin­den !
    Wat mooi om daar een hulp­mid­del voor te mogen zijn !
    Veel zegen in je werk Mar­greet .kees en Til­ly

  • Avatar

    Blogger Jedidja

    Dank je wel voor deze pos­ting. Onroe­rend en bewust­ma­kend. Ik las (en lees) nog steeds boe­ken over ras­sen­dis­cri­mi­na­tie. Jouw toe­pas­sing naar het “nu” raakt me.